26 października 2014

Ty2-1279

Parowóz towarowy konstrukcji niemieckiej, budowany masowo w wielu fabrykach europejskich (w Niemczech i krajach okupowanych, m.in. w Polsce) w latach 1942-1945, znany także jako niemiecka lokomotywa wojenna Kriegslokomotive. 

Zadaniem tej uproszczonej, taniej w produkcji i niezawodnej lokomotywy miało być obsługiwanie szlaków kolejowych na terenach zdobytych przez Trzecią Rzeszę na wschodzie. Dlatego też parowozy tej serii posiadały znakomitą izolację termiczną i nacisk osi nie przekraczający 15t, dzięki czemu mogły poruszać się po liniach o kiepskiej lub prowizorycznie naprawionej nawierzchni. Po klęsce III Rzeszy 1206 parowozów tej serii rozpoczęło pracę na PKP. W roku 1962 Polska z uwagi na braki lokomotyw została zmuszona do odkupienia 220 maszyn od ZSRR. Parowozy PKP otrzymały oznaczenie Ty2-1207 do 1406. Od 1945 roku do końca eksploatacji trakcji parowej była to najliczniejsza seria parowozów w Polsce. 54 parowozy tej serii zachowały się w Polsce do dzisiaj, w tym czynne parowozy. 

Parowóz Ty2-1279 został wyprodukowany w 1943 roku w fabryce Krauss-Maffei. Kilkanaście lat temu lokomotywa zagrała w filmie “Pułkownik Kwiatkowski”.











Katakumby Służewieckie

Budowla wzniesiona na przełomie XVIII i XIX w. w Skarpie Wiślanej. Podziemny, ceglany korytarz, sklepiony kolebkowo, o długości około 60 m, na rzucie zbliżonym do elipsy. Po obu stronach korytarza symetrycznie rozmieszczone wnęki, cześć z nich zaopatrzona w trzy rzędy nisz. Wejście wiodło przez pawilon o nieznanym wyglądzie. W okresie, gdy okolica ta należała do Stanisława Kostki Potockiego, prawdopodobnie było to miejsce spotkań członków loży wolnomularskiej. Od lat 30. XIX w. budowla użytkowana jako piwnica gospodarcza, w pobliżu wejścia zbudowano szyb wentylacyjny. W późniejszym okresie pawilon z wejściem uległ całkowitemu zniszczeniu. Zawalił się również południowo-wschodni odcinek korytarza i większość ścian zamykających wnęki. Obecnie budowla jest mało dostępna i bardzo zniszczona. 





9 października 2014

World War I Monument, New Britain, CT

Monument poświęcony bohaterom i weteranom I wojny światowej. Wysoka kolumna z kamienia, zwieńczona dwoma rzeźbionymi orłami, nosi dedykację: "MDCCCCXXVII (1927). Miasto New Brytain informuje z dumą, że ponad cztery tysiące obywateli naszego miasta służyło w I wojnie światowej 1917/18." 

Na południowej podstawie kolumny wmurowano tablicę z napisem "Dla swoich synów, którzy oddali życie dla swojego kraju, ich nazwiska są tutaj zapisane. Pamięć o nich żyje w naszym sercu, wdzięczne miasto." 

Wokół pomnika są dwa półokrągłe murki na których są wmurowane tabliczki z nazwiskiem, rangą, jednostką oraz datą śmierci, 123 mieszkańców (61 tablic po zachodniej stronie i 62 tablic po wschodniej stronie).











Opuszczone budynki Stanleya, New Britain, CT

Początki firmy Stanley to rok 1823, kiedy to kupiec i producent Frederic Trent Stanley rozpoczął produkcję narzędzi w Północnej Karolinie. W 1831 roku razem wspólnie z młodszym bratem Williamem otwierają niewielki zakład w New Britain do wytwarzania domowych ozdób i zamków drzwiowych. Choć firma nie przetrwała tzw. Paniki w 1837 roku, posłużyła jako podstawa do drugiego przedsiębiorstwa produkcyjnego. Jako właściwy początek firmy przyjmuje się rok 1843 roku, kiedy to ponownie w porozumieniu z bratem Williamem, Frederic Trent Stanley założył Stanley's Bolt Manufactory.

Pierwotnie, znajdująca się w New Britain w stanie Connecticut firma, produkowała śruby, metalowe drzwi i inne elementy z kutego żelaza. Kilka lat później, w 1857 roku kuzyn Fryderyka, Henry Stanley, założył również w New Britain odrębną firmę The Stanley Rule and Level Company. To właśnie ta firma wyprodukowała strugi wymyślone przez Leonarda Bailey’a, znane jako Stanley/Bailey i cenione przez stolarzy z końca XIX i początku XX wieku a nadal popularne wśród rzemieślników pracujących w drewnie w dzisiejszych czasach. W 1920 r. The Stanley Rule and Level Company połączyła się ze Stanley's Bolt Manufactory i została przemianowana na The Stanley Works aby finalnie stać się najsłynniejszą wytwórnią narzędzi ręcznych. W 2010 roku firma połączyła się z Black & Decker. 







Wiewiórka szara cz. 2

http://sabkon.blogspot.com/2013/11/wiewiorka-szara.html cz. 1





5 października 2014

American Museum of Natural History, New York, Part 7

Cullman Hall of the Universe








Hall of Planet Earth





Hall of Northwest Coast Indians






Hall of Ocean Life